Σε μια εύθραυστη, μεν, αλλά σημαντική -για όσο κρατήσει- «εκεχειρία» φαίνεται πως υπάρχει ανάμεσα στον Στέφανο Κασσελάκη και τη «Φρουρά Τσίπρα», μετά την επιλογή του πρώτου να ανακαλέσει, επί της ουσίας, τα όσα είχε ισχυριστεί περί «μαύρων ταμείων» στην αξιωματική αντιπολίτευση, την περίοδο της ηγεσίας του Αλέξη Τσίπρα.
Όμως, για να φτάσουμε στο σημείο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ να σημάνει «ισπανική υποχώρηση» και να αποδεχθεί γραπτά, με απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας και του ίδιου, ότι τα όσα άφηνε να αιωρούνται περί «μαύρου χρήματος» στο κόμμα, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά λόγια του αέρα, μεσολάβησε ένα μήνυμα του προκατόχου του, το οποίο δεν μπορούσε να αγνοήσει.
Τσακωνόταν μόνος του
Η μόνη περίσταση στην οποία μπορεί να σταθεί στην ίδια πρόταση το όνομα του Στέφανου Κασσελάκη και εκείνο του Αλέξη Τσίπρα, είναι η αναφορά στον νυν και στον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Πουθενά αλλού και για κανέναν άλλον λόγο. Επομένως, ήταν απόλυτα λογικό ότι ο πρώην πρωθυπουργός θα άφηνε τον διάδοχο του να «τσακώνεται» μόνος του.
Δεν υπήρχε ούτε μια περίπτωση να μπει ο Αλέξης Τσίπρας στη διαδικασία να ανταλλάσσει ανακοινώσεις ή μηνύματα στα κοινωνικά δίκτυα με τον Στέφανο Κασσελάκη. Ο βασικός λόγος είναι ότι δεν έμπαινε σε μια διαμάχη που θα «πλήγωνε» το κόμμα που επί της ουσίας ίδρυσε και τη βάση του – όσο κι αν φαίνεται η τελευταία να έχει «αλλοιωθεί» αισθητά.
Δευτερευόντως, ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει και δεν θέλει να αποδείξει κάτι. Ο «καταληψίας» από τους Αμπελόκηπους -τίτλος υποτιμητικός που του έχουν αποδώσει οι αντίπαλοί του, τίτλος τιμής για τον ίδιο- πριν καλά, καλά γίνει 50 ετών, έχει πετύχει πράγματα που δεν κατάφεραν τεράστιες προσωπικότητες της ευρωπαϊκής Αριστεράς, σε όλη τους τη ζωή.
Αντίθετα, ο Στέφανος Κασσελάκης δείχνει να «πνίγεται» από αυτή τη σύγκριση – αν και κανένας δεν επιχείρησε να τον συγκρίνει με τον Αλέξη Τσίπρα. Όπως και να έχει, ξεκίνησε μονομερώς έναν ακατανόητο «πόλεμο» εναντίον του. Και όπως, συνήθως, γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις, αναγκάστηκε να τα μαζέψει άρον, άρον.
Το «μήνυμα» Τσίπρα
Η αλήθεια είναι πως ο πρώην πρωθυπουργός δέχθηκε εισηγήσεις προκειμένου να απαντήσει στη «λάσπη» που του πετούσε η νέα ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και οι διαδικτυακοί συνοδοιπόροι της. Ο ίδιος, όμως, επέλεξε να μπει σε αυτή τη διαδικασία για τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω.
Άλλωστε, ήταν ξεκάθαρο ότι ο στόχος αυτών των επιθέσεων, ήταν ένας. Η απαξίωση του στα μάτια των αριστερών και προοδευτικών ψηφοφόρων, χτυπώντας τον στην ηθική και την ακεραιότητα του. Δηλαδή σε σημεία που δεν τόλμησαν να αγγίξουν ούτε οι μεγαλύτεροι πολιτικοί του αντίπαλοι να το επιχειρήσουν, προσπαθεί ο Στέφανος Κασσελάκης.
Το ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν αναλώθηκε σε μια «δηλητηριώδη» αντιπαράθεση, δεν πάει να πει ότι κάθισε και άπραγος. Πρόσωπα που έχουν επαφή με το περιβάλλον του, φρόντισαν να καταστεί σαφές πως σε περίπτωση που τα «χτυπήματα κάτω από τη μέση» συνεχίζοντας, τότε εκείνος θα απαντούσε.
Και μάλιστα με τέτοιο τρόπο, που θα έκανε τους συκοφάντες του να μην μπορούν να σταθούν, κατά το κοινώς λεγόμενο. Όλα αυτά, φυσικά, ανοιχτά, μπροστά στους προοδευτικούς -και όχι μόνο- πολίτες.
Είναι προφανές πως τα λεγόμενα των συνομιλητών του πρώην πρωθυπουργού, έφτασαν και στον 7ο όροφο της Κουμουνδούρου. Και έτσι φτάσαμε στην «άτακτη υποχώρηση» του Στέφανου Κασσελάκη και στην απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας, η οποία δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας.
Καταλυτικό ρόλο έπαιξε και η παρέμβαση των οκτώ στελεχών (Γεροβασίλη, Ζαχαριάδης, Νοτοπούλου, Ραγκούσης, Θεοχαρόπουλος, Φλαμπουράρης, Καρκούλια, Συμεωνίδου) στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας της περασμένης εβδομάδας, αλλά και το κείμενο της ομάδας των «87», στην Κεντρική Επιτροπή.