Νερό 18 μέτρα ψηλότερα: η απότομη ανάκαμψη της δεξαμενής Navajo
Μέσα σε επτά εβδομάδες η στάθμη της δεξαμενής Navajo ανέβηκε σχεδόν 18 μέτρα, έπειτα από ισχυρές φθινοπωρινές βροχές και πλημμύρες στη νοτιοδυτική Αμερική.

Μια από τις πιο απότομες μεταβολές στάθμης των τελευταίων ετών καταγράφηκε στη δεξαμενή Navajo, στα σύνορα των αμερικανικών πολιτειών Νέου Μεξικού και Κολοράντο. Δορυφορικές εικόνες της 20ής Σεπτεμβρίου και της 7ης Νοεμβρίου δείχνουν ότι το νερό ανέβηκε σχεδόν 18 μέτρα μέσα σε περίπου επτά εβδομάδες.
Η μεταβολή ακολούθησε μια περίοδο έντονων βροχοπτώσεων και πλημμυρών στην ευρύτερη περιοχή. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε το NASA Earth Observatory, στις 7 Νοεμβρίου η στάθμη βρισκόταν στο υψηλότερο σημείο της από τον Αύγουστο του 2019.
Από το 60% στο 108% της συνηθισμένης πληρότητας
Η σύγκριση με τον εποχικό μέσο όρο αποτυπώνει το μέγεθος της αλλαγής. Στις 20 Σεπτεμβρίου η δεξαμενή βρισκόταν περίπου στο 60% της μέσης πληρότητας για εκείνη την ημερομηνία. Στις 7 Νοεμβρίου είχε φτάσει στο 108% του αντίστοιχου μέσου όρου.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η μακροχρόνια ξηρασία στην περιοχή έχει λήξει. Μια μεμονωμένη υγρή περίοδος μπορεί να ανακουφίσει τα υδατικά αποθέματα, αλλά δεν αντιστρέφει αυτομάτως τις απώλειες που συσσωρεύτηκαν σε πολλά χρόνια. Η στάθμη μιας δεξαμενής επηρεάζεται επίσης από τη διαχείριση των εκροών, τη ζήτηση άρδευσης και ύδρευσης και την εξάτμιση.
Τι αποκαλύπτουν οι δορυφορικές εικόνες
Οι εικόνες του Landsat 9 κάνουν ορατή τη γρήγορη επέκταση της επιφάνειας του νερού. Οι ανοιχτόχρωμες ζώνες στις όχθες, που είχαν εκτεθεί κατά την περίοδο χαμηλής στάθμης, καλύφθηκαν σε μεγάλο βαθμό μέσα σε λίγες εβδομάδες. Η δορυφορική παρατήρηση επιτρέπει στους υδρολόγους να συγκρίνουν με συνέπεια την έκταση του νερού ακόμη και σε απομακρυσμένες περιοχές.
Ωστόσο, η έκταση στην επιφάνεια δεν αρκεί μόνη της για να υπολογιστεί ο διαθέσιμος όγκος. Για αξιόπιστη αποτίμηση χρειάζονται μετρήσεις στάθμης, γνώση της μορφολογίας του ταμιευτήρα και στοιχεία για εισροές και εκροές.
Κέρδος για τα αποθέματα, κόστος από τις πλημμύρες
Η άνοδος της δεξαμενής ενισχύει τα διαθέσιμα αποθέματα νερού σε μια περιοχή που αντιμετωπίζει επαναλαμβανόμενη λειψυδρία. Ταυτόχρονα, οι ίδιες καταιγίδες προκάλεσαν πλημμύρες, ζημιές και κινδύνους για κοινότητες και υποδομές. Η υδρολογική ανάκαμψη και η καταστροφική πλευρά των ακραίων βροχών είναι δύο όψεις του ίδιου επεισοδίου.
Η εξέλιξη υπενθυμίζει γιατί η διαχείριση νερού δεν μπορεί να βασίζεται μόνο σε έναν δείκτη. Οι αρχές χρειάζονται συνεχή παρακολούθηση βροχής, εδαφικής υγρασίας, χιονιού, στάθμης ποταμών και αποθηκευμένου νερού, μαζί με σχέδια για ασφαλή εκτόνωση πλημμυρικών παροχών.
Η μεγάλη εικόνα
Η Navajo αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της αυξανόμενης μεταβλητότητας του υδρολογικού κύκλου: μεγάλα διαστήματα ξηρασίας μπορούν να διακόπτονται από σύντομα, πολύ έντονα επεισόδια βροχής. Η προσαρμογή απαιτεί υποδομές που να αποθηκεύουν νερό όταν υπάρχει, αλλά και να προστατεύουν τις κοινότητες όταν οι εισροές γίνονται επικίνδυνες.
Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν πόσο από το πρόσθετο νερό θα διατηρηθεί και πώς θα επηρεάσει τις ανάγκες της περιοχής. Η εντυπωσιακή άνοδος είναι μια σημαντική ανάσα για τη δεξαμενή, όχι όμως από μόνη της απόδειξη ότι το μακροχρόνιο υδατικό έλλειμμα έχει εξαφανιστεί.






